Yeni yıl dilekleri

Yeni yılımız,

Böylesine keyif dolu,

Böylesine miskin,

Zaman zaman şaşırtıcı,

Her an huzurlu ,

Ara sıra tatlı kaçamaklarla süslenmiş ,
(Bir kahvehane hatırası)

Bol gülücüklü,

Bol eğlenceli,

Bol oyunlu ,

En güzel karşılaşmaların yaşanacağı,

Aşk dolu,



Sevgi dolu

bir yıl olsun.

GÜLE GÜLE ESKİ YIL

HOŞ GELDİN YENİ YIL...

Gelelim blog alemi için dileklerimize.

Tanya'm, Aliş'ine sağlıcakla kavuşsun.

Şebo, artık ev düzenlemelerini bitirip yazmaya başlasın.

Püstüklü Mama atansın.(Ben de:))

Funda için zaman çabucak geçsin ve artık buralara gelsin.

Kaan bol bol uyusun.

Gökyüzünün Ömrü sevdiğine kavuşsun.

Cadı artık Türkiye dışına gitmesin hep burada çalışsın.

Yoncacan o güzel resimleriyle bir sergi açsın.

Sermoon Jet Lii ile film çevirsin:))

Ada'nın annesi bir an önce hamilelik önceki kilosuna kavuşsun (Ben de:))

Küçük Ada'nın annesi hadi artık kardeş yapsın:))

Oytun'un annesinin doğum günleri daha geceden kutlanmaya başlansın:))

Ruhdağı da bebişine sağlıkla kavuşsun.

Herkesin gönlünden geçen istediği anda oluversin. Sağlık olsun, huzur olsun, bol para olsun, neşe olsun, kardeşlik olsun... Olsun da olsun....

Uçtu uçtu

Yumurtalar Ayaz'a, sürpriz yumurta Ada'ya. Yine kıyamamış babaaannesi ona.

Yarı kırk, kırk uçurma, kırklama tüm merasimleri zevkle yaptık.

Sırada ne var?

Lohusa Kadın Halleri

Sonunda bitti. Normal insan sıfatımla baş başayım artık:))

Ne hamileyim, ne lohusa.

Onu yeme, öyle gezme, böyle kaldırma diye milyon uyarı aldığım 2. lohusalığımı da kafayı sıyırmadan tamamladım. Öyle böyle değil yalnız şu kırk gün kendi içimde yaşadıklarım. Geçti bitti. İki çocuklu kocaman aile hayatımıza adapte olduk artık. Fiziksel olarak da koltuk altlarımla dizlerim arasında kalan bölgeyi kesip atarsan oldukça fitim:))) Zira hala titrek göbeğim yerinde keyifle duruyor.

İlk 48 saat narkoz etkisiyle bir alıklık hali. Kimle konuştuğunu ne konuştuğunu hatırlamama. Bilinçsiz bir gülümsemeyle etrafa bakış. Aaaaa süper çocuk da uyuyor, ben de acayip zindeyim, ağrım yok sızım yok. Üçüncüyü mü yapsam acaba vırvırıları....

İkinci 48 saat hastaneden çıkışla birlikte dehşet anları. Ağrı kesicilerden arınan bedenin ağrıyla zonklaması. Delilik hali. Örnek; doğumdan 70 saat sonra Ada'yı almak için okula gitme.Doğum yorgunluğunu atıp enerji toplayan oğluşun yapabileceklerini ufaktan göstermeye başlaması. Yeni doğana bakıp ben buna nasıl bakacağım diye panikleyip ağlama. Büyük abiye bakıp şimdi seninle ilgilenemeyeciğim, ziyan olacak bu çocuk diye içlenip ağlama. Durup durup ağlama. Sönmüş ve pörsümüş bir balona benzeyen göbeği gördükçe ağlama. Operasyon sırasında oksijen maskesi kuvvet denercesine bastılrıldığı için yanaklarda ağrı. Yoğun baş ağrısı.

İlk haftanın son günleri

Gözyaşında azalma. Altı aylık hamile görüntüsüne uyuz olma. Bunu destekleyen "Anne karnında dışarı çıkmamış bir kardeş daha mı var?" sorusuyla kafayı sıyırma. Aynalara düşman olma. Hamilelik günlerine özlem. Uykusuzluk ve yorgunluktan huysuz tatsız tuzsuz bir şey olma. Şiddetli baş ve yüz ağrısı. Ağrı kesici haplar kesildiği için kesi yerinde şiddetli ağrı ve dolayısıyla moral bozukluğu. Çatlaklar ve kabus gibi acılar. (Garmastan ve Evikap oldukça iş gördü, tavsiye edilir.) Çocuk beslenmeye çalışıyor, anne acıdan zırzır ağlıyor. Ne kötü sahne. Şükür ki geçti.

2. hafta

Salakça bir umutla eski kıyafetlerin içine girmeye çalışma. Hüsranla ağlama. Kabuslar. Sürekli çocukların başına bir kaza geldiğini görme. Bol kanlı vahşi rüyalar. Baş ağrılarına devam. Uykusuzluktan gözlerde şaşılık:)) Sürekli "Sütüm yetiyor mu?" sorusuyla baş başa kalma. Süt olsun diye bozaya saldırma. Haftanın sonunda küçük bir orman gezisi ile biraz olsun kendine gelme. Ev hapsi bitti düşüncesinin verdiği mutluluk. Bol unutkanlık. Mutfağa gidip, ben buraya neden gelmiştim diye uzun bir süre düşünme.

3. Hafta

Panik halinden sıyrılma. Yine de her gelen ziyaretçiden sonra korkuyla evi havalandırma. Baş ağrılarına devam. Ara ara yorgunluktan sinir patlamaları. Sallanan göbek de biraz olsun toparlanma. Daha iyi hissetmek için yapılan saç boyatma faliyeti. Biraz alışveriş. Herkese ben yeni doğum yaptım ondan böyle şişmanım deme isteği.

4.Hafta

Normalleşmeye yaklaşma. Artık yeni duruma adapte olma. Hatta kitap, gazete bile okuyabilme.(Serinin son kitabını da bu hafta bitirdim) Günlerin ışık hızıyla geçmesine şaşma. Gaz sancılarının başlaması ile yine bir sinir harbi. Yoksa bu açlık ağlaması mı diye kafayı sıyırma. Küçük bir rahatsızlık atlatma. Ben ölürsem çocuklarıma kim bakar korkusu:))

5. ve 6. Haftalar

Küçük oğlan geceleri anneanneyle geçirdiği için kesintisiz 2-3 saatlik uykuların verdiği enerji. Kolayca dışarı çıkabilmenin verdiği huzur ve mutluluk. Küçük oğlan da biraz olsun büyüdüğü için iyi bir moral. Pantolon deneme çalışmaları ve hüsranlar. Neredeyse normal hayata dönüş. Yine de bol yorgunluk. Tuhaf hobiler ve istekler. Zamanın su gibi akması. Ölğlen yemeği yiyecek vakti bile bulamama.Yüzükoyun yatabilmenin verdiği zevk. lay lay lom....

Ara ara gelmiyorlar mı geliyorlar. Ama sanırım onların lohusalıkla alakası yok.

İlk haftalar neden eski kıyafetlerin içine olamıyorum diye sorunca annem, kızım bir kırkın çıksın derdi. Şimdi yine eski kıyafetleri giyemiyorum. Şimdi de kzıım senin şişin hemen iner mi bir iki ay sürecek tabi diyor. Yeme beni anne:)))

Sonuç olarak öncekine göre daha kolay bir adaptasyon dönemi geçirdim. Fakat bu son cümleyi annem ve babam gittikten sonra da aynı coşkuyla söyleyebilecek miyim merak ediyorum:))

45. Eski Pantolona Girme Çalışması

Sonuç:BAŞARISIZ

Çağla'yla Heidi podyumda , biz bir pantolonun içine sığamadık.

Bir de "Aaaa bütün kiloların gitmiş." demiyorlar mı, işte o zaman daha bir hiddetleniyorum. Yedi kilo var hala gitmesi dört gözle beklenen. Bir de sadece iki pantolon. O da eskinin iki beden üstü. Haaa bir de Hulk'a dönüşmüş gibi duran gömleklerim var. Düğmeler Asya'da ilikler Avrupa da gibi. Pıııfffff:(((

Şimdi dışarı çıkmam lazım. Ne giyeceğim ben???

Geldi geldi:)))))))

Klarnet geldi.
Vallahi de geldi.
Alacağını hiiiiiiç tahmin etmemiştim.
Şimdilik içliyi bırak bir zırt bile çıkaramadım ama o da olacak:))))))
Çok komik, çok süper, acayip heyecanlı.
Ne desem, nasıl teşekkür etsem...
Sen süpersin, en bir tanesin:)))))

Son kararım budur

Kadın adama mesaj çeker. "Bana klarnet alır mısın? Lütfen lütfen lütfen...." İki dakika sonra telefon çalar.

Adam:Ne oluyor? Ne istiyorsun yine?

Kadın:Yazdığımı istiyorum.

Adam:Nereden çıktı şimdi?

Kadın:Hiiiç öylesine. Çok istiyorum ama.

Adam:Hey Allahım, Ada'yı getirdim, aşağıya inip alır mısın?

Kadın:Tamam.

Kadın:Gel oğlum, nasıl geçti tenis dersi?

Çocuk:İyi.

Kadın:Alıcak mısın?

Adam:Neyi?

Kadın:Klarneti yaaa.

Adam:Ya ne yapıcaksın klarneti?

Kadın:Çalıcam işte ne yapıcam. Hem de böyle içli içli çalıcam sana.

Adam:Nerden çıktı klarnet çalmak?

Kadın:Öyle birden bire aklıma düşüverdi. Çok istiyorum ama çok. Lütfen lütfen.

Çocuk:Baba ben de klarnet istiyorum.

Adam:Hadi akşama görüşürüz.

Çocuk:Anne ben de klarnet istiyorum.

Kadın:Sen klarnetin ne olduğunu biliyor musun?

Çocuk:Bilmiyom ama istiyom.

Mintirik de konuşabilse onun bu diyaloğa katkısı ne olurdu bilemiyorum:)))

Dokuz ay hamilelikten sonra lohusalığın da son dört günü. Şu dört günde aldırdım aldırdım. Yoksa hiç şansım yok:)) Hamileydi, lohusaydı bütün naz gaz sıfatlarım sona eriyor.

Maksat bir şey aldırmak değil yemin ederim ÇOK istiyorum. Bak nasıl güzel çalacağım onu. Kemanla gitarda başaramadığımı bu sefer yapacağım. BeLki de yıllar önce nefesli çalgılara yönelmem gerekirdi. İçli içli şarkılar mırıldanıcam bak en süperinden. Alırsın dİmi??????

Evde son durumlar

Küçük oğlum bir aylık, büyük oğlum aşık. Ben karta kaçmış lohusa, saçlarım kömür kara (Sarı yapmadım yine, lohusalık hali işte).

Normal ruh haline doğru adım adım gidiyorum Adım adım:))))

iLK KAR

Mevsimin de, Ayazın da ilk karı