Dönemin başından kalma bir anı...
Çocuklar, hele de birinci sınıftalarsa neyin söylenip neyin söylenmeyeceğini pek kestiremiyorlar. Bu özel bir şey, başkalarına söylememek lazım dediğin halde annesinin akşam babasına nasıl kızdığını anlatan mı istersin, babasının alış veriş sırasında annelerine söylenmelerini anlatanlar mı istersin...Şimdiye kadar hep öğrencilerin aileleriyle ilgili ağızlarından kaçan ufak tefek şeylere gülmüştüm. Gün gelecek o gülünen velilerden biri haline geleceğimi nereden bilebilirdim:))
Bu da bizimkinin boşboğazlığı. İngilizce dersinde mevsimleri öğreniyorlar. Öğretmenin "autumn" demesiyle bizimki fırlıyor "Hatun mu? Hatun benim annem ya . Babam anneme hep hatun der öğretmenim."
Bu durum ingilizce öğretmenimizi, derste de, olayı bana anlatırken de oldukça güldürüyor:))
Dip Not:Sürekli bir hatun seslenişi evimizde yemin ederim yoktur:)) Ama bir iki kez söylenmesi bile bizimkine yetmiş .
4 yorum:
ahaha bakalım daha neler gelecek başımıza:)
Deli Anne,
Bence ucuz sıyırdık. Bana neler anlatılıyor bir bilsen:)) Başka gelmesin aman, aynı okulun içinde iyi olmuyor:))
hahahaaa :)
demekki adacığımın çok hoşuna gitmiş bu sesleniş şekli ve aklına kazınmış :))
ben şimdiden şşşşttt öyle anlatılmaz diye başlıyım bizim paşaya :)) mazallah seneye ipliğimizi pazara sürmesin :))
Bunlar anlatmaya ana sınıfında başlıyorlar şekerim. Oytun şimdiye kadar neler anlatmıştır neler:))
Yorum Gönder