Doktorun dediğine göre damarlarımı açan bir iğnem var, vurulurken oldukça acı verip yakan. O sebeple de yavaş, oldukça yavaş vurulması gereken. İkinci iğneyi yapan hemşire oldukça acele ettiği için bacağım kasılmış yürüyememiştim bir süre. Geçen gün baktım yine o. Eyvah, yandık! deyip uzandım. Önce hoş geldinizle karşılandım. Baktım bizimkinin vurduğu iğne varla yok arası. Ne ete girdiğini ne de ilacın verildiğini hissetmiyorsun. Sonra geçmiş olsunlar, bir itibar, bir itibar... Ayağa kalkıp toparlanırken bir yandan da nasıl böyle farklı davrandığını düşünürken kahkahayı basıverdim. Okuldan aceleyle çıktığım için önlüğüm sırtımda gelmiştim. Askıda önlük bir anda beni doktor, iğneyi de lokum yapmıştı.
Şimdi önlüksüz gezmiyorum:)))
0 yorum:
Yorum Gönder