Üzerinden 2 ay geçen tatil:))

       14 şubatta yazmaya başlayıp unuttuğum tatil yazımı şubat bitmeden tamamlayayım istedim:)) Geçen yılki tatil de üşengeçliğime geldiği için arada kaynamıştı şimdi ikisi bir arada anılara katılsın istedim. Zaman zaman geriye dönüp okuyunca kızıyorum kendime. Ada'nın neredeyse tüm çocukluğu kayıt altında ne demiş, nereye gitmiş, neyi severmiş, hepsini yazmışım. Ayaz'da aynı şeyi yapamıyorum. Doğru düzgün fotoğrafı bile yok kuzucuğumun.  Tam bundan sonra hiçbir şeyini kaçırmadan yazacağım derken google da bir aile fotoğrafımızı buluyorum. Hem de alakasız bir arama sonucunda karşıma çıkıyor.  O yüzden hangisi doğrudura karar veremediğim için böyle arada bir gelip gidip o anki düşüncem doğrultusunda birşeyler karalıyorum. Bu arada bu fotoğrafların kopyalanmaması ya da orada burada her aramada ortaya çıkmaması mümkün değil midir acaba? Bilen yok mu?

   Başı sonu birbirini tutmayan bir yazı olacak sanırım bu. Çok uzatmadan bol fotolu tatil anılarına geçeyim.

Bu yıl geçen yılki kadar soğuk olmayan ama geçen yıla göre oldukça fazla karlı bir tatil oldu.

Mis gibi başlayan sabah... Uyuyanları uyandırmak biraz zor olsa da... Kahvaltı ettirmek de değişik tatlar dolayısıyla zaman zaman eziyete dönse de güzelliğini kaybetmeyen...

  Kavaltıdan sonra hemen pistlerin olduğu yere geçiş. Ada'nın bu yılki tercihi kızak ve kartopu. Tatilin ilk günü başlayan boğaz ağrısı ve hastalığın verdiği yorgunluk kayağa pek enerji bırakmadı sanırım.

Geçen yıl nasıl hevesliydi oysa. Bu yıl yukarıdan birlikte kayacaktık. Kısmet olmadı...

Ocak/2011

Şubat/2012

     Geçen yıl kızak çeşitlerini deneyip hatta kaymadan kayak kazası geçiren Bıdık beyimiz bu yıl ilk denemesini yaptı.Çok şükür bu yılki tatil kazasız geçti. Geçen yıl yaşananların korkusu da zamanla silindi.İlk denemeye göre  bence oldukça da başarılı oldu.Hatta  hala dilinde. "Anne fiyuuuu..."

Bu yıl akşam yemeklerinden önce dinlenme zamanları abur cubur, çizgifilm, güreşle geçmiş. Yorulmuşuz demek ki...

Geçen yıl dinlenmek gibi tercih olmamış, sürekli bir kovalamaca hali.

Ocak 2012

Ocak 2011

 

Geçen yıl azıcık gezinip sonra sepetin içinde uyuya kalan Bıdık Bey bu yıl abisinin peşinde iş başındaydı. Her oyunda kenarından köşesinden olamadıysa kıyamet koptu. Ama ciddi kıyamet.

Ortaklık sadece oyunlarda değil tabi. Şu gözlük için çığ düşürebilirdi.Neredeyse uyuyana kadar çıkarmadı. Abisinin ya. İllaki onunkini alacak. Alternatiflere yan gözle bile bakılmayacak...

Al sana bir ortaklık daha babanın şapkası, Ada'nın çizmeleri... Onlar da senin hepsi senin çocuğum:)) Aman kaçmasınlar tut:))

Yine geçen yıl zevkle yapılan ama Ayaz'ın katılamadığı bu faaliyet bu yıl yine en sevilenlerden. Hem de Bıdık Beyin hiiiiyoooo çığlıklarıyla. Kaymaktan foto da yok doğal olarak.Boşta olanlar da sıcak şarabın başında:))

Geçen yıl ne ses ne mekan aldırmadan sepet içinde öğle uykusu yapan Bıdık Beyimiz bu yıl baba kucağını tercih etti. Öğle yemeklerinden sonra uykuyu dalıp onlar erkek erkeğe takılırken ben de bir daha ömür boyu girmeyeceğim pistlerde adrenalin depoladım. Orası yeşil, deyip kırmızı siyah pistlere sokan arkadaşları bir kez daha titreyerek anıyorum.

      Erkekler şömine başında uyku ve dinlenme hazırlığında ben de az sonra başına geleceklerden habersiz kayak hazırlığında.Yaklaşık yirmi dakika sonra "Hangi taraftan, burada gidilecek yer yok ki,ben aşağısını göremiyorum,uçurumdan mı atlıyım, ezan mı okunuyor, öldüm galiba,ezan sesini sadece ben mi duyuyorum, yürüsem, yürüyim valla yürüyim, o zaman yuvarlanayım,   çığlıklarıyla yukarıdaki mutlu ifademden eser kalmayacak.

Bu arada bu yıl yükseklik korkumu önemli bir ölçüde azalttığı  farkettim. Geçen yıl yukarıdaki fotoğrafları gözümü kapatıp çekmiştim. Bu yıl bakınarak çıktım tepelere.Büyük başarı.

Ve işte o adam. Yemeyen yediren, içmeyen içiren. Kaymayan kaydıran... Tüm tatil boyu çocukların her türlü anında yanlarında, bana muhteşem bir tatil yaptıran tapılası adam:))

Son gece yapılan Brezilya Gecesi:)) Bıdık Beyin bulduğu her maskeyi deneyip, her düdüğü çaldığı, bol bol dansettiği, Ada'nınsa arkadaşlarıyla takıldığı son gece.

Geçen yıl dönüşten bir kare. Ortadaki, beni temsilen orada bulunuyor:p

Ocak/2012

Ocak/2011

     Sonuç olarak Ayaz geçen iki yıl çok faal olamasa da bu yıl kayak konusunda hevesli olacağı sinyallerini verdi. Hala evde bulduğu materyallerle ayağına kayak yapıp kaymaya çalışıyor. Ada ise üç yılın sonunda genelleme yapmayayım diyorum ama sanırım bu işte pek hevesli olmayacak. Kaykaydaki ve buz patenindeki ilgisini bu alanda pek göremiyorum nedense. Kısmetse seneye diyorum yine de:)) Bense bu yıl yapacağımın maksimumunu yaptığım için sakin parkurları tercih edeceğimi düşünüyorum hem de ömrümün sonuna dek:)) Siyah pist maceram hatırladıkça hala kasılmama sebep oluyor çünkü. Memleketin suyu mu çıktı diyenlere de bir kez daha tavsiye ediyorum Pamporovo'yu:))

Mamam diiil!

-Oğlum yarın sen de bizimle okula geliceksin.

-Mamaaam.
-Orada arkadaşlar var, onlarla çok güzel oyunlar oyanacaksın.
-Mamaaam.
-Hamur da oynayabilirsin,
-Mamaaam.
-Abin gibi öğretmenlerini dinleyeceksin.
-Mamaaam
-Okula giden çocuklar çişini kakasını oradaki güzel tuvaletlere yapıyor sen de oraya yapıcaksın.
-Mamam diiiil.
-Sen ne yapıcaksın okulda?
-Ödeb(Abisinden kaptığı ödev sevdası)

        Anlaşıldığı üzere bugün  okula götürmek mecburiyetinde kaldık. Akşamdan ısınma çalışmalarına başladık.Abisi de bolca katkıda bulundu.

-Kardeşim bak okulda çok güzel oyuncaklar var. Legolar, arabalar... Hem bak annem sana da çanta hazırladı. Senin de çantan olucak. Ben tenefüslerde yanına gelicem seni yaınız bırakmam merak etme...

-Mamaaaam

      Yatma hazırlıkları başlayınca abimizi bir endişe kapladı. "Anne Ayaz'ın paylaşmama çağı yaa. Herkesin elinde gördüğünü de alıyor.Birisinin elindeki oyuncağı alırsa ve onlarda kardeşime vurursa nolucak şimdi?"

 O,

         *27 aylıkken ilk okul deneyimini yaşadı.

         *Elbette dayak yemedi. Hatta yan bakışlara bile göz dağı verdi.

         *Boyundan büyük çantasını sırrtından çıkarmak istemedi.

         *Ne olduğunu pek anlayamadı.

         *Abisinin sınıfını dolaşıp arkadaşlarıyla tanıştı.

         *Küçücük yataklara baştan balıklama dalıp, hatta bir iki yatağa sahip çıkmaya çalışıp sonra uyumadı.

          *Ve elbette "anne baak güçücük tıbaleeet" diye sevindi fakat malum işi oraya yapmadı.

Ben,

          *Bütün gece ne yapacağız diye iç kararttım.

          *Sabahları iki çocukla okula gitmenin ne ölçüde enerji ve sabır gerektirdiğini öğrendim.

          *Çok yoruldum, çok yoruldum, çok...

bi gakka miniim...

      Türkçe meali ,bir dakika, benim.

 Bu aralar nasıl baskıcı nasıl taklit edici oldu anlatamam. Dönemsel desem değil. Aklı fikri abisinde. Ne yedi, ne dedi, ayağa mı kalktı, ödev mi yaptı, anneyle sohbet mi ediyor yoksa babayla mı güreşiyor... Çocuk Bıdık Beyin sürekli göz hapsinde. Ne yapsa taklit ediliyor. Eline ne alsa hemen "minim" oluyor. Kumaaana(kumanda) minim, koka(çikolata) minim, kakız minim(sakız), anne minim...

İllaki onunla itişip kakışacak.Sürekli rahatsızlık verecek. Eğer kafasına uymuyorsa üstüne atlayıp güreşecek.

O ne yerse o da ondan yiyecek. Aşağıda görüldüğü gibi görür görmez bir şurup kaşığı bulmuş abisinin coco popsuna ortak  olmuş.

O ne içerse ortak olacak hatta onun hakkını da alacak... Kuzum, hain kardeşe pipeti kaptırınca nasıl da canı sıkılmış.

O poz mu verdi hemen aynısından yapacak, dans mı ediyor anında o da ayakta, öksürdü mü o öksürmese olmaz. Abisi düşse daha ayağa kalkamadan o da kendini yere atıp ondan önce "buuus"(buz) isteyecek. Onun malına ondan önce sahip çıkacak.

 Her şeyine ortak, yatağına, battaniyesine, oyuncağına ödevine...

Aşağıdaki iyi hallerden biri. Uyku sersemi ya daha:)) Yoksa yatan çocuğu ittirip onun yerine o yatacak çünkü herşey onun...

 Gölge gibi sürekli arkasında...

Tüm bunlara rağmen abisi hiç efendiliği bırakmayacak, ara ara isyan etse de yılmayacak, bıkmayacak hep kardeşini kollayıp sevecek.

Valla ben olsam yapamam.

Erkek Milleti Değil mi...

     Bizimkini nihayet sütten kestik. Aslında neredeyse bir ayı geçiyor keseli. Abisi o kadar emdi hak geçmesin dedi ya babası abiyi bille solladık hatta. 26 ay boyunca bu işi yapınca ne vücut ne de çocuk bitirmek istemedi tabi bu işi. Baştan sen abi oldun bebekler emsin sen abi sütü iç açıklamaları kar etmeyince haince planlarla yaptık bu işi. Böcek var dedik elinde terlikle böcek öldürmeye çalıştın, acılaştı artık dedik şurup sürdüğümüzü anladın nihayetinde bitirdik ama...

      Şimdi bana ihtiyaç kalmadı ya toptan silindim defterden. Koskaca on beş gün geceli gündüzlü bir arada geçirdik. İnsan alışır tüm gün vakit geçirmeye, özler annesini di mi? Eskiden yaptığı gibi okuldan gelince üstüne atlar ya da ne biliyim azıcık gün içinde huzursuzluk yapar. Nerdeeee... Bizimki tatilin bitip işin başladığı ilk gün ağlayarak karşıladı beni. Teyzesi gidiyor diye ortalığı yıktı. Onu oyalayacağım diye ne çadır kurmadığım  kaldı ne çikolata  sakız rüşvetleri teklif etmediğim ama nafile. Ağlamak yetmedi sokak kapısının önüne yattın. Gözümün içine baka baka "teezeeee" diye ağladın.  Salı günü biraz daha iyi karşılandım. Bakalım bu akşam beni neler bekliyor? Hani Ada'da da tam bu yaşlarda aynı şeyi yaşamasam bunalıma gireceğim. Çocuklarımın çok sevdiği bir teyzeleri olduğu için sevinmeli mi yoksa bu kadar ikinci plana atıldığım için ağlamalı mıyım bilmiyorum.

      Kısacası süt bitti ilgi alaka bitti. Nerde o eski karşılanmalarım , yakamı paçamı paralamaların... Erkek milleti değil mi işte, işi bitti gözünden düşürdü beni.

Kardeş Dayanışması

     Hani ona bağırdığım zaman "O daha küçük bi çocuk anne ne anlasın senin kurallarından bağırma ona" diye abisi kollardıya onu. Şimdi o da başlamış abisini kollamaya. Pazar kahvaltısında buz pateni macerasında kesilen eline babası yanlışlıkla dokununca ağlayan abisini gören Bıdık Bey, kahvaltı masasında panter kesildi. Babasına çıkardığı sesler, yaptığı mimikler yeni dönem çizgifilmlerindeki canavar karakterlere benzese de kendince kolladı abisini:))Hem de bizi bolca güldürerek...

Yakında yazacağım ya yarıyıl tatil anılarını beni gaza getirsin diye bu fotoğraf da...